Хамгийн наад зах нь иргэн аюулгүй, тав тухтай зорчих боломжтой эсэх нь хөгжлийн бодит хэмжүүр болдог. Нэг алхам тутамд анхаарал шаардсан. Нэг илүү гишгэвэл бэртэл дагуулж болзошгүй орчинд бид амьдарч байна. Энэ нь зөвхөн тухайн орчны асуудал биш, харин хариуцлагагүй төлөвлөлт, хийсвэр хяналтын үр дүн юм. Зарим тохиолдолд иргэд замаа тойрч, машин зам руу орох нь ч бий. Энэ нь өөр нэг эрсдэлийг бий болгож, явган зорчигчдыг осолд өртөх аюулд ойртуулж байна. Өөрөөр хэлбэл, явган хүний зам байхгүйгээс ялгаагүй нөхцөл үүсчээ. Зам байгаа хэрнээ явах боломжгүй байна гэдэг нь хамгийн том эмгэнэл. Хэрэв бид алхаж явахдаа унахгүй, бүдрэхгүй, гэмтэхгүй байж чадвал түүнийг аз гэж нэрлэхээс өөр аргагүйд хүрчээ. Гэвч хүний аюулгүй байдал азанд даатгагдах ёсгүй. Тиймээс энэ асуудлыг анзаарахгүй өнгөрч болохгүй. Явган хүний замыг стандартын дагуу, чанартай барьж, эвдрэл гэмтлийг цаг тухайд нь засварлах нь нэн тэргүүний асуудал байх ёстой. Хот гэдэг зөвхөн машинд зориулагдсан орон зай биш, хүн төвтэй орчин байх учиртай.